شاید همین لحظه اتفاق افتد ...
آغازی در این لحظه و شاید پایانی ...
براستی ابدیتی وجود دارد ...!؟
آغاز ها فراموش می شوند و پایان ها تا نهایت زخم می زنند ..
زخم هایی بی نشان ..
رفیق ِ روزهای خوب , رفیق ِ خوب ِ روزها .. همیشه ماندگاره من , همیشه در هنوزها
گاه بهار سبز و دلنشین جلوه میکند و گاه زرد و خزانی !
و من بدنبال ِ لحظه روانم ...
لحظه سواره و من پیاده
!

+
نوشته شده در پنجشنبه 1387/01/08 19:13 توسط سحر فکردار
|