یه دل سیر می خوام اشک بریزم . می خوام بگم دوست دارم

می خوام بگم هیشکی برام مثل تو نیستش . میدونم اینا رو

میدونی و دوسم داری . می خوام یه اعتراف کنم عزیزم .

وقتی ظهر گفتم کاری نداری و تو اون جوری بدون خداحافظی

گوشی رو ... خیلی بهم بر خورده بود . .خیلی ناراحت بودم

همش با خودم می گفتم باز شروع کرد . دوباره مثل همیشه

دچار اون دوگانگی شده . با خودم گفتم خستم کرده . تا کی

می خواد ادامه بده . من دیگه از این بچه بازی دارم خسته میشم .

اون قدر ناراحت بودم که کلاس هم نرفتم همش داشتم فکر می کردم

که چرا ..؟ تا این که یه جواب خوب پیدا کردم . آره حق با تو بود

من داشتم اشتباه می کردم . میدونی شرایط کاری کرده بود که من

این جوری رفتار کنم . چون مشکل نینا از جانب تو بود که باعث

شده خیلی بیشتر دور بشیم و از اون مهمتر اینی که من فکر می کنم

دانشجو بودنم این حق رو میده که وقت کمتری برات بزارم ...

از خودم خجالت کشیدم . تو دلم هر بد و بیرایی که بلد بودم به خودم

می گفتم و اشک توی چشام جمع شده بود . بعد به تو فکر کردم

با این همه بدی من رو دوست داری . تو قدری دوسم داری که حتی نخواستی

از حق خودت بگی . نخواستی بگی که تو رو نادیده گرفتم .

بخدا همین حالا که دارم اینا رو میگم اشکم در اومده .

تا اومدم خونه وقتی دیدم کسی نیست گفتم یه سر به نت بزنم که

اون نوشته های پری رو خوندم . دیگه داشتم مثل ابر می باریدم .

همون کاری که من با تو کردم . من خوب می دونم تو چقدر این روزا

داری ناراحتی می کشی بجای این که گل قشنگ خودم رو از

عشق و محبت سیر آب کنم داشتم بدتر از همه خوردش می کردم .

بخدا من دوست دارم و همیشه به فکرت هستم . می دونی اشکال کار چی

هستش ؟ من بد بخت یادم میره که تو عاشقم هستی همیشه به این

عشق از دیدگاه خودم نگاه کردم . وقتی دل خودم برات تنگ میشه زودی یه

اس ام اسی ..تک زنگی ...میزنم . اما هیچ وقت با خودم نمی گم: پس اون چی

نکنه حالا که من سر کلاس نشستم دلش برام تنگه . نکنه می خواد با مردش

دردل کنه ...

من به پری یه قولی دادم . قول دادم که نزارم کسی ما رو از هم جدا کنه ...

یه قول دیگه به تو میدم اگه روزگار با ما نساخت . اگه کسی تو رو

ازم بگیره ... بخدا به هیچ کس دیگه حتی نگاه هم نمی کنم چه برسه ...

پری متن خوبی نوشته بود اما یه چیزی کم داشت . کم که نه با داستانه ما

فرق داشت ... من هیچ وقت تنهات نمی زارم . خودت هم خوب میدونی

چقدر دوست دارم . دیشب هم بهت گفتم همه چیز به چند تیکه کاغذ و

این چیزا نیست . شاید اسم تو توی شناسنامه من نباشه ... شاید بچه

باشم ... شاید زود باشه ... اما چیزی که هست و من به اون ایمان دارم

تو خانم من هستی . بزار خودمونی تر بگم زنمی و من شوهر تو .

این رو هیچ دفتر خونه ای نمی گه هیچ شاهدی نداره ... هیچ قانونی

ما رو زن و شوهر نمی دونه . اما چیزی هست که بالاتر از ایناست

من لمست کردم ... فشارت دادم ... اون حرارت بدنت رو حس کردم

لبات رو بوسیدم ...عشقم من رو ببخش که بلد نیستم خوبی کنم . اما بدون

دوست دارم . به خدا اگه یه تار مو از تو کم شه خودم رو می کشم .

تو مال منی و من ماله تو . شاید حالا بتونن دورمون کنن اما روزی میاد

که واسه همیشه کنار هم هستیم . واسه بدست آوردن اون روز باید جنگید.

یه خواهش دارم ازت گلم : کنام باش و ادامه بده ... خسته نشو و دوستم داشته باش

دوست دارم پست بعد رو هر چه زودتر بخونم

نمیدونم چرا هوس کردم یکی دیگه از این ضایع کاری هامو بتعریفم براتونخب خیلی وقته پست طولانی ننوشته بودم .. همشون عقده شدن جمع شدن تو این دل کوشولوی منحالا اینو گوش کنین ( نه بخونین )

پارسال تقریبا همین موقع ها بود که من میرفتم کلاس طراحی .. ساعت کلاسام طوری بود که از مدرسه می رسیدم خونه باید زود لباسامو عوض میکرم می پریدم بیرون .. اتفاقا اون روزم چون ما رو از مدرسه برده بودن واسه عکاسی ( آخ که اون روز بهترین روزه زندگیم بودنمیگم تا بمونین تو کف ) واسه همین دیرتر رسیدیم مدرسه .. از اونجام زودی اومدم خونه دیگه خیلی دیرم شده بود.. تا رسیدم زود رفتم اتاقم که لباسامو عوض کنم .. آماده که شدم رفتم کیفمو بردارم که دیدم نوچ نیستش .. همه جا رو گشتم ولی نبود ولی زودی گرفتم کجاست.. این آجی نینای لوس اونروز کیف منو برده بود دانشگاه .. منم عصبانی شدم شدید  داشتم دیوونه میشدم ( اخه خوب کیف خودمو می خواستم ) با اینکه دیرم شده بود ولی دیدم نه اینجوری نمیشه من تا حال این دخترو نگیرم نمیرم .. رفتم سراغ کمده لباساش.. چشمم خورد به مانتوی سفیدش که تازه خریده بودو خیلی دوسش داشت ..حتی فکرشم نمی کنین چیکار کردم.. یه نیگا به دوروبرم کردم که چشمم افتاد به شیشه های رنگارنگه لاک ...آره آفرین گرفتی ؟ زودو زود با لاکای رنگی همه جای مانتوشو رنگی کردم ( لاک هم که می دونین فوق العاده سخت پاک میشه ) وقتی کارم تمو شد مانتو رو دیدم ترسیدم .. واسه همین بر داشتم بردم یه جایی قایمش کردم که فعلا نبینه ( آخه این آجی بنده یه نمه خشن رفتار میکنه) حالا گذشت.. تقریبا دو سه هفته بعد نینا دید مانتوش نیس.. همه جا رو گشت ولی نبود.. تا اینکه یه روز با مامان همه ی خونه رو ریختن به هم و ..... آره پیداش کردنو زودی گرفته بودن کاره منه منم از ترسم زودی اعتراف کردم ..  نینا هم که ماشالا از من دیوونه تره رفت کیفمو اورد با قیچی یه تیکه شو پاره کرد ...

اینم از هنرهای ما دو تا بود... یه وقت فکر نکنین ما کم داریما.. نه اصلا .. فقط یه موقع هایی میزنه به سرمون

روزه اولی که دیدمت تو یه نگاه فهمیدم که رسیدم بهت
اومدی جلو به من دادی دو تا دستت خندیدی گفتی تنهایی شده بست
بگو چرا یهو عاشقت شدم چرا برای تو زنده میشدم
چون تو اون دست گرمت عشقو دیدم من اونیم که به عشق می خندیدم
تو می گفتی عاشق شدی مثه من نترس بیا جلو قلبتو بدش به من
حالا بیا بشین پیش من عشقه من واسه بوسه از اون لبات من تشنه ام
یهو دلمو گرفتی تو به بازیچه و گفتی اگه دوسم داری بهم ثابت کن
همه چیو بهت ثابت کردم اما تو ....

پ.ن: هیچ تعبیری از این هشت سطره بالا نکنینا.. فقط چون ییهو دلم امیر تتلو جونمو خواست اینارو نوشتم

اگر روزی رسد دستم به دامانت کنم جان را به قربانت
ولی بی لطف و احسانت چگونه شوم ناخوانده مهمانت چگونه
تو معبوده منی بگذار داد از دل بگیرم پناهم ده که بر سقف حرم منزل بگیرم
تو دریایی و من تنها غریق مانده در باران تو فانوس رهم شو تا ره ساحل بگیرم
در این بازاره بی مهری به دیدر تو شادم
تو شادم کن که سوز غم بر آمد از نهادم
تو می گفتی صدایم کن ز سوزه سینه هر شب
صدایت میزنم اما رسی آیا به دادم
کمک کن تا ابد تنها به تو عاشق بمانم به کوی عاشقی شعر خوش ماندن بخوانم

آهان یه چیزه دیگه هم تازه فهمیدم ... انسان ها کلا موجودات پست و خود خواهین ..

من نمیدونم این چیزا رو چرا میام به شماها میگم آخه؟ البته به شماها نمیگما اینارو واسه خودم می نویسم .. می نویسم که که اگه سال دیگه اومدم خوندمشون منو یاده این روزا بندازه .. آره چلچراغ عزیز تو راست میگی ایرانی ها تشنه ی ثبت خاطراتشونن ...

آره اطرافيانم راس ميگن .. وقت واسه عاشقي خيلي زياده.. زندگي پر از فرصته .. ولي الان نه.. الان وقته اين كارا نيس برام.. ميخوام تموم كنم همه چيو.. روشمو تغيير ميدم

ميخوام زندگي كنم.. مثه همه .. زندگي به معناي واقعيش.. تنهاي تنها .. بي هيچ دغدغه اي..  بي هيچ استرسي .. نميخوام ديگه هر كي از راه ميرسه شخصيتمو خرد كنه .. ميخوام آزاد باشم ..ديگه دراي قلبمو ميبندم و روش يه تابلوي ورود ممنوع ميزنم تا ديگه هيشكي به خودش اجازه نده بي اجازه وارد حريم من بشه.. زندگي من ماله خودمه .. پس لطفا مزاحم خلوت من نشين ..

من هدف هاي زياد و بزرگي دارم .. الان وقته حركته .. نميخوام بعدا پشيمون بشم و حسرت اين فرصت هاي از دست رفته رو بخورم

ميخوام تنها باشم ... لطفا مزاحم نشين .. هيچ سوالي هم نپرسين .. فقط يه كلمه ميگم .. همه چي تموم شد ..

سبب منم که میشکنم اما حرفی نمیزنم

اگه هیچکس برام نموند واسه اینه که سبب منم

از این گریه چه میدونی نه دردمی نه درمونی

به چه امید میخوای باشی که پیش دردام بمونی

بر شاخ نوجوان درختی شکوفه ای
با ناز میگشود دو چشمان بسته را
می شست کاکلی به لب آب نقره فام
آن بالهای نازک زیبای خسته را

خورشید خنده کرد و ز امواج خنده اش
برچهر روز روشنی دلکشی دوید
موجی سبک خزید و نسیمی به گوش او
رازی سرود و موج بنرمی از او رمید

خندید باغبان که سرانجام شد بهار
دیگر شکوفه کرده درختی که کاشتم
دختر شنید و گفت چه حاصل از این بهار
ای بس بهارها که بهاری نداشتم

خورشید تشنه کام در آن سوی آسمان
گوئی میان مجمری از خوان نشسته بود
میرفت روز و خیره در اندیشه ئی غریب
دختر کنار پنجره محزون نشسته بود