ستاره بارونه چشاش اشکاشو دست کم نگیر
بگو بخنداش مال تو گریه هاشو ازم نگیر
از تو نگاه اون بچین ستاره های بی شمار
بار جدایی شو ولی رو شونه های من بزار
گریه هاشو به من بده خنده ی چشماش مال تو
اشکای شورش مال من بگو بخنداش مال تو
فقط میخوام بارونی شه بباره رو ترانه هام
من از چشای خیس اون چیز زیادی نمیخوام
بهشت چشماش مال تو من تو نگاش گر میگیرم
تو مهربونی شو میخوای من واسه اخماش میمیرم
من نمیخوام برنده شم مردن من شکست شه
اما حسودی میکنم به دستی که تو دستشه

هرسال که میگذره من بی ذوق تر از سال قبلش میشم ... این چیزا هیچ معنایی برام نداره .. که چی مثلا... دلم میخواد یکی بود که می نشست کلا برام فلسفه ی این رسم و رسومات رو توضیح میداد..
فکر کنم آخرین آپدیت امسالم باشه ها .. شاید مسافر باشیم شایدم نه .. هیچی مشخص نیست ... کارای ما همه مال دقیقه نوده ... ولی اگه اینجام باشم دیگه فک نکنم آپ کنم ( می بینی باز این سحریییییت تنبل شده ها )
خلاصه اینکه پرونده ی این 85 لعنتی هم داره بسته میشه... از همون لحظات اولش بد بیاری آوردیم به جز یه قسمت ( فضولی نکنین دیگه نمیگم کجاش )... به امیده 86 ای آروم و بی دغدغه ...
خوابم میاد دیگه کاری ندارین؟
..::..بای بای دوس جونای گلم..::..

سالیانی است که لیلی عشق می ورزد ... لیلی باید عاشق باشد ... زیرا خدا در او دمیده است و هر که خدا در او بدمد عاشق میشود .

لیلی نام دیگر تمام دختران زمین است ... نام دیگر انسان .

خدا گفت به دنیایتان می آورم تا عاشق شوید ... آزمونتان تنها همین است ... عشق .

و هر که عاشقتر آمد نزدیکتر است ... پس نزدیکتر آئید ... نزدیکتر .

عشق کمند من است ... کمندی که شما را پیش من می آورد ... کمندم را بگیرید و لیلی کمند خدا را گرفت .

خدا گفت عشق فرصت گفتگوست ... گفتگو با من ... با من گفتگو کنید .. و لیلی تمام کلماتش را به خدا داد .

خدا به شیطان گفت لیلی را سجده کن ... شیطان غرور داشت سجده نکرد  و گفت: من از آتشم و لیلی از گل است .

خدا گفت سجده کن زیرا که من چنین می خواهم .

شیطان سجده نکرد .. سرکشی کرد و رانده شد و کینه ی لیلی را به دل گرفت .

شیطان قسم خورد که لیلی را بی آبرو کند و تا واپسین لحظات حیات فرصت خواست .

خدا مهلتش داد .

اما گفت نمی توانی! هرگز نمی توانی لیلی دردانه ی من است ... قلبش چراغ من است و دستش در دست من .

گمراهیش را نمی توانی حتی تا واپسین روز حیات .

شیطان می داند لیلی همان است که از فرشته بالاتر می رود و می کوشد بال لیلی را زخمی کند ... عمریست شیطان گرداگرد لیلی می گردد .

دستهایش پر از حقارت و وسوسه است و بدنامی لیلی را می خواهد ... بهانه بودنش تنها همین است .

 منبع : چلچراغ!

(( happy womens day ))

در کشورهای به اصطلاح توسعه یافته و پیشرفته ی جهانی که دائما برای جلب توجه دیگر کشورها امروزه دم از برابری حقوق زنان و مردان می زنند شاهد اینیم که روز به روز بر آزار و اذیت چه از نظر جنسی و چه از نظر جسمی و روحی نسبت به زنان افزایش پیدا می کند .

در هر کشوری سیاستمداران برای جلب توجه بانوان که بخش وسیعی از جمعیت حاضر در کشور را تشکیل می دهند سخنرانیها و صحبت هایی می کنند که متغایر با رفتار آنها در زمان انجام وظیفه می باشد . که در نتیجه این صحبت ها بیشتر برای جلب نظر موافق بانوان در رابطه با آن سیاست مدار می باشد .

آیا واقعا طبق اون چیزی که گفته شده و اون چیزی که ما در حال حاضر می بینیم تساوی و یا حتی همان تشابه حقوق زن و مرد در جامعه های جهانی امروزی دیده می شود ؟

در هر دین و ادیانی به برابری حقوق زنان و مردان اشاره هایی شده است . پس از این جهت نمی توان این برابری را مربوط به یک دین و یا یک کشور دانست . بلکه تمامی کشورها باید بر این پایه استوار باشند که حقوق زن = حقوق مرد است .

البته این علامت = که به علامت تساوی معروف است در این جا باید به عنوان علامت تشابه مورد استفاده قرار گیرد .

چون اگر ما بخواهیم از کلمه ی تساوی استفاده کنیم پس دیگر جایی برای اعتراض به مسائلی از قبیل سختی کار زنان در واحد های صنفی و از این جور قبیل صحبت ها وجود ندارد .

منظور از صحبت بالا این بود که مردان به دلیل قوای جسمانی بالایی که نسبت به زنان دارند پس می توانند خیلی از کارها را به راحتی انجام دهند در حالی که همان کارها به دلیل پایین بودن قوای جسمانی بانوان برای این قشر از جامعه ممکن است بسیار سخت باشد و همین اشتباه گرفتن تشابه با تساوی است که منجر به بسیاری از این مشکلات می شود .

پس در ابتدای امر برای احقاق حقوق زنان باید به این مسئله توجه بسیاری گردد .

البته چه تشابه و چه تساوی هیچ فرقی نمی کند چون هیچ کدامشان در جامعه جهانی امروزی به درستی رعایت نمی شود .

تشابه حقوق زنان با مردان به این منظور است که همان حقوقی که مردان در جامعه و اجتماع دارند زن ها نیز داشته باشند اما متناسب با نیازها و توانایی های جسمی و روحی این قشر از جامعه .

همانطور که گفتم اکثر کشورها خود را حامی حقوق زنان می دانند اما همان کشورها در عمل هیچ کاری برای احیای این حقوق لازم و ضروری انجام نداده اند .

هنوز که هنوزه در اکثر کشورهای غربی با توجه به پیشرفت هایی که بهتره بگیم این قشر مظلوم جامعه کرده است و حتی در بسیاری از موارد باعث پرآوازه شدن نام آن کشور در جامعه جهانی شده است اما متأسفانه هنوز به زن به عنوان یک کالای تجاری نگاه می شود . یک کالایی برای بالا بردن سود حاصل از فروش محصولات خود . یعنی در کل به عنوان تبلیغات برای خود .

هنوز که هنوزه در اکثر کشورهای شرقی به این قشر مظلوم به عنوان یک فرد ضعیف در جامعه نگاه می شود . اما اگر به دقت نگاه کنیم می بینیم که همین افراد ضعیف هستند که تا حدودی در سرپا نگه داشتن آن جامعه تلاش می کنند . کار کردن گروه بسیاری از زنان شرقی در اکثر کارخانه جات تولیدی کشورها بر کسی پوشیده نیست . کسانی که شاید کارشان به نسبت حقوقی که به ازای آن دریافت می کنند بسیار سخت باشد اما مجبورند کارکنند و صدایشان در نیاید .

زنهایی که به خاطر ظلم همسرانشان مجبور به جدایی می شوند .

زنها و دخترانی که به سبب آزار و اذیت های جنسی باید بقیه ی زندگی خودشان را با نوعی عذاب ادامه بدهند .

زنها و دخترانی که به دلیل آسیب های جسمی و روحی روزبه روز بر تعدادشان در بیمارستانها و مراکز درمانی افزوده می شود .

آیا این حقوقی است که همه دم از آن می زنند .

در احقاق این حق چه زن و حتی چه مرد باید تلاش کنند . زن به عنوان اینکه خودش یک زن است و باید این حقوق را داشته باشد و مردان به عنوان اینکه یک انسانند .

در کشور ما نیز با تمام صحبت هایی که در رابطه با این برابری می شود اما هنوز هم مغایرت هایی درگفته و عمل وجود دارد .

این مغایرت را زمانی می بینیم که وارد ساختمان های مربوط به دادگاه خانواده می شویم . ساختمان هایی که مملو از زوج هایی است که بنا به هر دلیلی خواستار جدایی هستند . اما آیا واقعا همانگونه که گفته می شود عمل می شود . آیا واقعا قانون که به عنوان سرلوحه ی کار تمام ارگانها و سازمانها می باشد به این حقوق اشاره ای می کند .

در زیر به حقوق زنان در قانون اساسی اشاره می گردد . که در ابتدای امر متوجه بسیاری از ضعف ها در این قوانین می شویم . ضعف هایی که به دلیل گذشت زمان در این قوانین به وجود آمده است . چون این قوانین متناسب با شرایط و توانایی های مربوط به زنان چندین سال گذشته است . که مانند زنان امروز توانایی و استقلال نداشته اند .

همانطور که جامعه پیشرفت می کند قانون نیز باید متناسب با شرایط وضع گردد .

اصل بيستم

همه افراد ملت اعم از زن و مرد يكسان در حمايت قانون قرار دارند و از همه حقوق انسانى، سياسى، اقتصادى، اجتماعى و فرهنگى با رعايت موازين اسلام برخوردارند.

اصل بيست و يكم

دولت موظف استحقوق زن را در تمام جهات با رعايت موازين اسلامى تضمين نمايد و امور زير را انجام دهد:

1- ايجاد زمينههاى مساعد براى رشد شخصيت زن و احياى حقوق مادى و معنوى او.

2- حمايت مادران، بالخصوص در دوران باردارى و حضانت فرزند، و حمايت از كودكان بىسرپرست.

3- ايجاد دادگاه صالح براى حفظ كيان و بقاى خانواده.

4- ايجاد بيمه خاص بيوگان و زنان سالخورده و بىسرپرست.

5- اعطاى قيمومت فرزندان به مادران شايسته در جهت غبطه آنها در صورت نبودن ولى شرعى.

همانطور که دیدید این ها تمامی حقوقی است که برای زنان در کشور ما در نظر گرفته شده است .

اما در اصل به کدام یک از این قوانین به طور کامل عمل می شود ؟

آیا این قوانین مورد قبول این قشر از جامعه است . مگر جز این است که باید قانون اساسی در کشورهایی که بر پایه ی اصل دموکراسی اداره می گردد به همه پرسی گذاشته شود .

اگر این قانون به همه پرسی گذاشته شده باشد پس چرا بسیاری از زنان که با این قوانین سروکار دارند ناراضی هستند .

شاید هیچکدام از این قوانین را ما به درستی درک نکنیم یا این اولین باری باشد که خوانده ایم اما مطمئنا زنانی که بنا به دلایل متعددی از قبیل آزار و اذیت از سوی همسرانشان ، یا عدم پرداخت نفقه که حق طبیعی برای زن است از سوی همسرانشان و بسیاری دیگر از این مشکلات ، کاملا این ها را درک می کنند .

زنانی که با توجه به احساس عمیق مادرانه ای که دارند روزهای متمادی رو تو این دادگاه های خانواده به سر می برند تا بتوانند حظانت فرزندانشان را بر عهده بگیرند . اما در بسیاری از این موارد قانون این حق طبیعی را از آنها می گیرد .

به امید روزی که شاهد آن باشیم که به تمام حقوق زنان عمل بشود و فقط در حد حرف نباشد .

گوشه ای از صحبت های جبران خلیل جبران در رابطه با حقوق زنان :

خوشبختی بشریت زادهی قلب حساس زن است ، و در احساسات اصیل اوست که احساسات روح های انسانی زاده می شود .

قانون کور و پوسیده زنی را که سقوط کرده مجازات می کنند ، اما در برخورد با مرد ، نگاهی آمیخته به مدارا دارند .

می خوام اینجا از حق و حقوق زنان بگم . حق و حقوقی که اصلا در هیچ جای این جهان رعایت نمی شود . حق و حقوقی که هر کسی که پیدا می شه برای اینکه تو فعالیت های سیاسی از دیگر رغبا پیشی بگیره دم از اون می زنه . چون می دونند که زنان هم به هر حال به طور میانگین نیمی از جمعیت اون کشور را تشکیل می دهند و چون حق رای دارند می توانند با این حرف ها یه جورایی نظر این قشر از جامعه را به خودشون جلب کنند و از رای آنها به نفع خودشون استفاده کنند .

ما تو این روز می خواهیم به همه ی جهانیان اعلام کنیم که زنان به حق و حقوق هایی متشابه به مردان نیاز دارند . نمی گم متساوی چون مردان یک جور اخلاقیات و روحیات دارند و زنان جور دیگر اما می شود متناسب با شرایط روحی و جسمی زنان همان حقوقی را که در جامعه برای مردان در نظر گرفته می شود برای زنان نیز اعمال کرد .

در حال حاضر در همه جای جهان به گونه ای حقوق زنان پایمال می شود و این قشر مظلوم صداشون در نمی آید . اما ساکت بودن تا کی . دیگه نمی خواهیم ساکت باشیم . تو این دوره زمونه آدم فقط باید با دادو فریاد انگاری به هر چی که می خواد برسه . هی ساکت موندیم ، یک سری آقایون برای اینکه وجهه ی اجتماعی خودشون رو بالا ببرند اومدند از صحبت در رابطه با حق و حقوق زنان سوء استفاده کردند . یعنی یه جورایی از احساسات زنان به نفع خودشون استفاده کردند . دیگه بسه دیگه ساکت بودن بسه . مثلا العان دیگه تو قرن 21 به سر می بریم . همه چیز پیشرفت کرده و در حال پیشرفت است . همین بسیاری از این بانوان به درجات بالای علمی رسیده اند که باعث پرآوازه شدن نام کشورهای خود در جهان شده اند . اما آیا واقعا اون طور که باید و شاید ازشون قدردانی و تجلیل شده است .

من کاری به کشور های دیگر ندارم می خوام از حق و حقوق زنان مظلوم کشور خودم دفاع کنم . زنانی که امروزه بیش از گذشته به درجات بالایی چه از نظر علمی و فرهنگی و ورزشی رسیده اند . مگه سیاست مداران مملکت ما دائما از تساوی بین حقوق زن و مرد در اجتماع حرف نمی زنند . پس این تساوی کجاست ؟ کجا رعایت می شود .؟

تو اکثر شرکت ها و سازمانها که حقوق خانم ها از آقایون کمتره . خانم ها هم از روی حجب و حیایی که دارند ( نه ترس ) صداشون در نمی یاد بعضی از این آقایون فکر می کنند که از ترسشونه که هیچی نمی گن .

چند وقت پیشا تو همین تلویزیون یه برنامه ای بود برای معرفی قهرمان قهرمانان . آی وقتی این برنامه رو دیدم اعصابم خورد شد مطمئنا خیلی هاتون دیدید . هر کدوم از قهرمان های استانی رو که معرفی می کردند آقایون دونه دونه مرتب و منظم جوری که انگاری عروس دارند میارن بالا می رفتند و جایزه ها ی خودشون رو می گرفتند او نوقت وقتی اسم خانم ها رو صدا می زدند دیدید که همش هی می گفتند خانم ها بعدا همه گی با هم تشریف بیارند بالا . آخه این چه وعضشه من نمی دونم چرا آقایون باید اونجوری بیاند بالا اونوقت 30 تا خانم همه یه دفعه با هم بیان بالا . آخ اگه من جای مسوول ورزش بانوان بودم . برنامه هم که مستقیم بود به تموم اون خانم های ورزشکار میگفتم حق ندارید از جاتون پاشید تا خودشون به معذرت خواهی بیفتند . آخه یعنی چی . خوب این از حق و حقوق تو زمینه ی ورزش . که همش مسوولین می گن رعایت میشه . ولی هممون می دونیم که نمی شه .

از حق و حقوق بانوان در زمینه ی سیاست اگه بخوام بگم که دیگه یه چیز معمولیه . حداقل تا حدودی این حق تو کشورهای دیگه رعایت میشه تو کشور ما که دیگه اصلا تا همین حدشم رعایت نمی شه .

به عنوان مثال تو کشور ما تا حالا کدوم زن به عنوان رئیس جمهور ، وزیر یا حالا به عنوان رئیس یکی از اداره جات معتبر دولتی شناخته شده . اینم تو عرصه ی سیاست که خود سیاست مداران دائماً حرف از این حق و حقوق می زنند که بانوان مملکت ما به درجات بالایی از عرصه های سیاسی و اجتماعی رسیده اند .

از حق و حقوق زنان در خانواده بخوام حرف بزنم که هنوز که هنوزه خیلی از زنها هستند به دلیل بدرفتاری شوهرانشون دائما پاشون تو دادگاه های خانواده است . یا به دلیل کتک خوردن یا به دلیل ندادن نفقه یا هر دلیل دیگری . نمی دونم تا حالا به دادگاه های خانواده رفتید یا نه ؟ که ببینید این زنان چی می گن و دادگاه براشون چی کار می کنه .

وقتی مثلا برای طلاق می رن اول که آقای قاضی لطف می کنند می گن برو فلان قدر به حساب دولت بریز تا تازه بریم دنبال کارات برای طلاق و گرفتن مهریه . آخه این همون حق و حقوقی که ازش حرف می زنند .

اگه اینه اصلا می خوام نباشه که منتشم رو سرمون نباشه . هنوز که هنوزه خیلی از زن ها به دلیل اینکه شوهرانشون معتادند تو کارخانه جات تولیدی از صبح تا شب به خاط حقوق ناچیزی کار می کنند که هم بتونندخرج خودشون و بچه هاشونو در بیارند هم خرج اعتیاد شوهرشون رو . صداشونم در نمی یاد .

آخه این همه ظلم تا کی ؟ تا کی باید خانم ها به خاطر حفظ آبرو ی خودشون و خانوادشون هر زجری رو تحمل کنند . آخی تا کی باید مردا به زنا زور بگند هیچ کسم هیچ کار نکنه ! .

به نظر من چه زن چه مرد باید برای از بین بردن این همه تفاوت بین زنا و مردا تلاش کنند . زنا از این نظر که به هر حال خودشون زنند تمام این اتفاقات و کمبود ها را تجربه کردن ، بیان تلاش کنند برای نسل های بعد از خودشون و مردا هم از این جهت که انسانند . و وظیفه ی هر انسانیه که برای احقاق حقوق دیگران تلاش کنه .

به امید روزی که شاهد باشیم که زن ها به تمام حق و حقوق های خودشون رسیده باشند حالا چه ما خودمون باشیم چه نباشیم .

بعدا نوشت : اینم ایمیلی از طاهره ی عزیزم بود که کمی دیر بازش کردم ولی مطمئنم که هیچوقت گفتن این حرفا دیر نیست.

گاه مي انديشم که
در اين سکوت غمگينش
چه مي گويد؟
چه مي پرسد؟
چه مي خواهد؟
مي يابم که نمي توانم!
مي يابم که توان پاسخم نيست!
و دوباره مي انديشم که
که چرا نردبان ذهن من مسدود است! 

پ.ن: شدیدا نگران پرپرم!

به جای هر خنده سیل اشکم روونه کردی
منو کشتی و استقامتم رو بهونه کردی
ای کاش از اول جدا از تو بودم
هنگام زادم سوا از تو بودم

نا خونده دنیا چرا نصیب من شد
هم مونس روز بی شکیب من شد
کسی خو نیاسوخته منم
به شادی نیالوده منم
غم بودو نا بوده منم
همین زاده بیهوده منم

پ.ن: مراجعه شود به آهنگ همین جا!

امروز اون دختره تو تاکسی اونقدر خنده دار بود که اگه زشت نبود با صدای بلند می خندیدم... بدون اینکه کسی ازش چیزی بپرسه بی مقدمه برگشت گفت من آلمان درس میخونم... راننده هه پرسید داری تخصص میگیری ؟ گفت نه هنوز سال اولم .. پرسید چی میخونی حالا گفت چیزه همین مریضی قند ( جونش در اومد تا بگه دیابت ) ... اخه کی سال اولش میره توی یه رشته ی تخصصی درس میخونه من نمیدونم... اینم ما رو اسکل کرده بود با اون چشای سیاهو خط چشم کجی که زده بود ...

یه چیزی گم شده هر کی پیداش کرد آدرس مارو بهش بده ... خیلی دلم براش تنگ شده ها ... زمستون گم شده ... نخند باور کن راس میگم خیلی وقته گم شده ... جاشو داده به بهار... نه برفی.. نه بارونی.. نه آسمون ابری ای...

یه وبلاگی هست که تازگیا کشفیدمش ... حالا میگم شماهام برین یه نیگاهی بندازین... همه جیک و پیک زندگی آدمای معروفو رو کرده... حاشیه ها خیلی جالبه ها...

من نویسندگی را دوست میدارم ولی دلم نمیخواد با یه رمان عشقی شروع کنم.. شاید خیلی بلند پروازی باشه ولی دوس دارم اولین نوشته هام چیزی از بوف کور کم نداشته باشه... خوب اونم که از روز اولش صادق هدایت نبوده که ... منم حالا از وبلاگنویسی شروع میکنم تا یه روزی برسم به اون حد ... میتونم مگه نه؟ تو زندگی هیچی دور از انتظار نیس .. اینو یادت باشه همیشه ....